Wykaz najważniejszych spraw z życia Oddziału Śląskiego SKZ


opracowała: EWA KORZYŃSKA



1984
W latach 1982-84 liczba członków SKZ na terenie Dolnego Śląska stopniowo rosła, co pozwoliło w 1984 roku na wybranie 4 delegatów na I Walny Zjazd Delegatów w Zaborowie (6-7.04.1984), a następnie na powołanie Oddziału Stowarzyszenia z siedzibą we Wrocławiu. Siedzibą Oddziału był Wojewódzki Ośrodek Archeologiczno-Konserwatorski ( WOAK), ul. Jatki 1-2, kierowany przez kol. Tadeusza Kaletyna.

1986
Na I Walnym Zebraniu Organizacyjnym (20.11.1986 r.) wybrano pierwszy Zarząd Oddziału Wrocławskiego.

1987
Zarząd Oddziału współuczestniczył w organizacji II Walnego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego SKZ w dniach 24-26.06.1987 roku we Wrocławiu i Sobótce – Górce. Zorganizowano w tym czasie szereg wystaw oraz objazd naukowy po zabytkowych zespołach w okolicach Wrocławia. Podjęto również temat związany z realnymi perspektywami rewaloryzacji i zagospodarowania barokowego zespołu poklasztornego w Lubiążu. Początkowo roku siedzibą oddziału był gmach P. P. PKZ przy ul. Purkyniego 1 we Wrocławiu, a następnie – do 1991 - Muzeum Architektury, z którego gościnności Stowarzyszenie korzystało w kolejnych latach podczas spotkań środowiskowych i innych wydarzeń organizowanych przez Oddział.

1988 – 1990
W związku z ogłoszeniem konkursu na stanowiska Wojewódzkich Konserwatorów Zabytków Zarząd Oddziału przygotował 5 opinii o kandydatach na te stanowiska, które zostały przekazane komisji konkursowej w Warszawie.

Opracowano i uzgodniono z Komisją Kwalifikacyjną listę specjalistów z terenu działania Oddziału do zespołu rzeczoznawców, zgodnie z ustalonym zestawieniem specjalności.

Z inspiracji Zarządu i członków Oddziału, we współpracy z Wrocławskim Oddziałem SHS zorganizowano kilkanaście spotkań i odczytów (wśród tematów m.in. „Madonna pod jodłami-wrocławski obraz Lukasa Cranacha”, „Drugie życie Michaela Willmanna”, ”Drogi Krzyżowe na Śląsku”, „Szlakiem cystersów na Śląsku" oraz dyskusja środowiskowa dotycząca konserwacji i ekspozycji krypty w opactwie cysterskim w Lubiążu).

1991
Jednym z najważniejszych problemów nurtujących środowisko konserwatorskie w roku 1991 była reforma służb konserwatorskich (Zarządzenie Ministra Kultury i Sztuki z dn. 22.09.1990 w sprawie powołania PSOZ i określenia jej struktury). Likwidacja z dn. 1.01.1991r. wojewódzkich Biur Studiów i Dokumentacji Zabytków spowodowała konieczność szybkiego powołania Regionalnych Ośrodków , które przejęłyby ich działalność merytoryczną. mimo energicznych działań przedstawicieli środowiska wrocławskiego, region Dolnego Śląska był jednym z nielicznych, w których do lipca nie powołano pełnomocnika ds. organizacji Ośrodka. Zarządy Oddziałów SKZ i SHS na spotkaniach w dniach 13.06. i 13.07.1991 wypracowały w tej kwestii wspólne stanowisko. W dn. 4.07 z inicjatywy obu stowarzyszeń zostało zorganizowane spotkanie z dyrektorem ODZ Markiem Konopką; na spotkaniu tym przedstawione zostały kandydatury na stanowisko pełnomocnika oraz oczekiwania środowiska dolnośląskiego związane z powstaniem Ośrodka. Problematyka związana z powołaniem Ośrodka była również tematem spotkania Prezesa Zarządu Oddziału, kol. Jerzego Jasieńko z prezydentem Wrocławia Bogdanem Zdrojewskim. Pełnomocnikiem ds. organizacji Ośrodka został mgr Grzegorz Grajewski. Zasięg terytorialny Ośrodka, którego działalność zainaugurowano 13.11.1991, obejmował teren województw: wrocławskiego, wałbrzyskiego, jeleniogórskiego, legnickiego oraz zielonogórskiego.

Zarząd Oddziału zaangażował się również w sprawę konkursu na stanowisko Miejskiego Konserwatora Zabytków – był to temat rozmów konsultacyjnych prezesa Zarządu Oddziału z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, Wawrzyńcem Kopczyńskim oraz z prezydentem Wrocławia. Przedstawiciel SKZ, wiceprezes Zarządu Henryk Klamecki, uczestniczył w pracach komisji konkursowej.

W 1991 roku Zarząd Oddziału, działając na wniosek Fundacji Krzyżowa dla Porozumienia Europejskiego, na mocy podjętej uchwały zaangażował się w pomoc dla rewaloryzowanego zespołu pałacowo-parkowego w Krzyżowej k. Świdnicy (w ówczesnym woj. wałbrzyskim). Obiekt ten na mocy porozumień międzynarodowych na szczeblu MSZ Polski i Niemiec miał zostać przekształcony w Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży, a jego rewaloryzacja i adaptacja priorytetowo finansowane z funduszu pochodzącego ze spłaty kredytu z 1975 r. (tzw. kredyt „jumbo”). Zwłoka wynikająca ze względów organizacyjno-prawnych, z winy strony polskiej, uniemożliwiała kontynuację prac, co mogłoby przynieść fatalne konsekwencje dla części obiektów tego zespołu, znajdujących się w bardzo złym stanie technicznym. Oddział, przy wsparciu Zarządu Głównego oraz wrocławskiego oddziału Stowarzyszenia Historyków Sztuki, podjął interwencję w sprawie wypracowania modelu „awaryjnego” sfinansowania najpilniejszych prac, inicjując spotkania z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Kultury i Sztuki, Generalnego Konserwatora Zabytków oraz Zarządu Fundacji Krzyżowa. Dzięki inicjatywie SKZ wojewoda wałbrzyski Jerzy Świteńki zorganizował w tej sprawie naradę, w której uczestniczyli m.in. przedstawiciele Zarządu Oddziału ( kol.kol. Ewa Korzyńska, Piotr Napierała) oraz Wojewódzki Konserwator Zabytków Andrzej Kubik.

Wzrost zainteresowania różnych grup środowiskowych losami zespołu poklasztornego w Lubiążu spowodował, że Zarząd Oddziału poświęcił tej sprawie oddzielne spotkanie z udziałem zaproszonych gości, m.in. Prezesa Zarządu Fundacji „Lubiąż” Dariusza Stocesa oraz przedstawicieli SHS (7.11.1991) W wyniku dyskusji uznano za konieczne natychmiastowe sporządzenie raportu o stanie całego założenia klasztornego w kontekście analiz historycznych, architektonicznych, konstrukcyjnych itd. Niezbędnym elementem tego opracowania powinna być analiza materiałów badawczych i projektowych zrealizowanych w przeszłości. SKZ i SHS zaoferowały Fundacji swoją pomoc merytoryczną. Zasugerowano także powołanie Rady Fundacji, w której składzie znaleźliby się wybitni specjaliści z zakresu sztuki nowożytnej (zaproponowano kandydatury prof. Mieczysława Zlata jako przedstawiciela SHS oraz prof. Henryka Dziurlę jako przedstawiciela SKZ).

1992
W związku z powołaniem Regionalnej Rady Ochrony Zabytków, przedstawiciele SKZ zostali zaproszeni udziału w pracach Rady. Na prośbę prof. Olgierda Czernera, desygnowanego do jej organizacji, Zarząd Oddziału przekazał także listę osób, również spoza środowiska SKZ, których udział w Radzie byłby pożądany ze względu na ich kwalifikacje merytoryczne w różnych specjalnościach związanych z ochroną dziedzictwa kulturowego.

W dn. 10.11.1992r. Zarząd Oddziału zorganizował we wrocławskim Muzeum Architektury seminarium poświęcone problematyce użytkowania i ochrony zabytków na Dolnym Śląsku oraz Ziemi Lubuskiej. Wzięli w nim udział: Wojewódzcy Konserwatorzy Zabytków we Wrocławiu, Zielonej Górze, Jeleniej Górze, Legnicy i Wałbrzychu oraz Dyrektor Regionalnego Ośrodka Studiów i Ochrony Środowiska we Wrocławiu.

Od 1992 do 2006r., Oddział korzystał z lokalu użyczonego przez firmę INTEGER, która wzięła na siebie również koszty związane z funkcjonowaniem biura Zarządu Oddziału.

1993
Sprawą szczególnie istotną dla środowiska wrocławskiego był spór dotyczący kolorystyki i wystroju wnętrza odbudowywanego po pożarze kościoła garnizonowego p.w. Św. Elżbiety. Tematowi temu, że względu na jego niebagatelne znaczenie i nośność, Zarząd Oddziału poświecił kilka spotkań. Przedstawiciele SKZ, prof. Henryk Dziurla i dr Jerzy Jasieńko brali również udział w spotkaniach w tej sprawie, organizowanych przez Miejskiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu.

Nadal aktualne były problemy dwóch zespołów zabytkowych, których losami Stowarzyszenie było zainteresowane w latach ubiegłych – zespołu pałacowego w Krzyżowej oraz zespołu poklasztornego w Lubiążu. Prace rewaloryzacyjne w Krzyżowej przebiegały zgodnie z harmonogramem, pałac został ukończony w stanie surowym. Przedstawiciele SKZ stale współpracowali z Fundacją „Krzyżowa” w charakterze konsultantów. W zespole poklasztornym w Lubiążu, ze względu na trudności finansowe, trwały ciągle zbyt mało skuteczne działania przygotowawcze. Prezes Zarządu Oddziału, kol. Jerzy Jasieńko współpracował w tej sprawie z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków we Wrocławiu.

W dniach 21-23.06.1993 odbyła się w Szklarskiej Porębie konferencja naukowo-problemowa pt.”Techniczne i organizacyjne metody rewaloryzacji budowli”, zorganizowana przez Instytut Budownictwa Politechniki Wrocławskiej. Wprawdzie Oddział SKZ nie był formalnie jej współorganizatorem, ale liczni członkowie Oddziału mieli w niej swój udział: w Komitecie Organizacyjnym pracował kol. Józef Adamowski, a wśród referujących znaleźli się m.in. kol.kol. Wojciech Kapałczyński, Zdzisław Kurzeja, Jerzy Jasieńko, Piotr Napierała, Zygmunt Matkowski oraz prof. Jan Suwalski i prof. Jeremi Sieczkowski.

W związku z inicjatywą kolegów działających na terenie woj. katowickiego podjęte zostały działania zmierzające do utworzenia Koła SKZ w Katowicach.

1994
Na zaproszenie Rady Miejskiej Wrocławia Zarząd Oddziału rekomendował do udziału w komisji Architektury i Zagospodarowania przestrzennego kol. Stanisława Radomskiego.

Wznowiono środowiskowe spotkania członków Stowarzyszenia, mające na celu przybliżanie zagadnień związanych z konserwacją obiektów zabytkowych na terenie Dolnego Śląska oraz sąsiednich województw poprzez dyskusje o problemach badawczych, projektowych, realizacyjnych konkretnych realizacji konserwatorskich. Wśród omawianych tematów wspomnieć należy zwłaszcza następujące:
- „Stabilizacja płd.skrzydła klasztoru w Trzebnicy” (prof.Jan Suwalski, dr Czesław Rybak).
- „Muzeum Sztuki Współczesnej w Pałacu Hatzfeldów we Wrocławiu” (jedna z najbardziej interesujących prac dyplomowych na Wydz. Architektury P.Wr., zakładająca odbudowę pałacu w kształcie sprzed 1944 r. – autorka Katarzyna Tęsiorowska – Kisza, promotor prof.Jerzy Rozpędowski).
- „Międzynarodowo - prawne implikacje dziedzictwa kulturowego na zachodnich i północnych ziemiach Polski” ze względu na znaczne zainteresowania ta tematyką w trakcie Zjazdu SKZ w Rydzynie (doc. dr Wojciech Kowalski - Uniwersytet Śląski).

1995
W związku z 50-leciem powołania polskich służb konserwatorskich na Dolnym Śląsku, 9.06.1995 Oddział SKZ we Wrocławiu zorganizował seminarium poświęcone historii polskich działań konserwatorskich na Dolnym Śląsku w minionym półwieczu, podczas którego wystąpili byli i obecni wojewódzcy i miejscy konserwatorzy zabytków (m.in. Jadwiga Skibińska, Edmund Małachowicz, Olgierd Czerner, Mirosław Przyłęcki, Wojciech Kapałczyński, Barbara Nowak - Obelinda, Maria Frankowska, Zdzisław Kurzeja, Józef Cempa, Andrzej Kubik). Materiały z seminarium zostały opublikowane jako wydawnictwo Oddziału SKZ pt. „Dorobek konserwatorski na Dolnym Śląsku w latach 1945 – 1995. Refleksje konserwatorów”.

Spotkania Zarządu Oddziału były poświęcone głownie problematyce związanej ze zmianą struktury służb konserwatorskich i jej przyporządkowania. Opracowano uwagi do projektu ustawy o zmianie ustawy o terenowych organach administracji rządowej. Na podstawie uwag opracowanych przez Oddziały Zarząd Główny przygotował ostateczną redakcję wersji uchwały z dn. 11.12.1995.

1996
Wojewódzki Konserwator Zabytków Ryszard Marak, uznając za konieczne powołanie rady konserwatorskiej, wspierającej merytoryczne działania PSOZ, zaprosił do udziału w niej członków Stowarzyszenia : prof. prof. Olgierda Czernera, Edmunda Małachowicza, Mirosława Przyłęckiego a także kol.kol. Jerzego Jasieńko, Macieja Małachowicza i Czesława Lasotę.

Zgodnie z ustaleniami Zjazdu SKZ w Kazimierzu Dolnym Oddział opracował uwagi do projektu ustawy o ochronie dóbr kultury ( powołano zespół roboczy w składzie : kol. Jacek Kościuk – przewodniczący oraz kol. kol. Ewa Korzyńska i Henryk Klamecki ). Uwagi do projektu, wraz z komentarzem przez prof. Olgierda Czernera, a także uwagami zgłoszonymi przez Towarzystwo Opieki nad Zabytkami oraz wrocławski Oddział Towarzystwa Urbanistów Polskich przekazano Zarządowi Głównemu w Warszawie jako stanowisko Oddziału.

Istotną kwestią dla środowisk twórczych była sprawa zatrzymania w ich gestii Domu Pracy Twórczej Zamek Wojnowice, którego status prawny uległ zmianie w związku z reorganizacją Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, będącego dotychczas administratorem tego obiektu. Dzięki inicjatywie kolegium Prezesów Stowarzyszeń Twórczych, w którego pracach uczestniczyli m.in. kol. kol. Jerzy Jasieńko i Lech Engel, udało się powstrzymać działania zmierzające do przejęcia tego obiektu z przeznaczeniem na inne cele, co byłoby niekorzystne dla jego zabytkowego charakteru. Nowym administratorem został wrocławski Oddział SARP , jako jedyny spośród stowarzyszeń posiadający osobowość prawną. Powołana została Rada Programowa Zamku Wojnowice, grupująca przedstawicieli wszystkich zainteresowanych stowarzyszeń ( z ramienia SKZ w jej pracach uczestniczyła kol. Ewa Korzyńska).

Na zaproszenie Towarzystwa Urbanistów Polskich przedstawiciel Zarządu oddziału SKZ brał udział w opiniowaniu lokalizacji i projektu pomnika fundowanego przez Stowarzyszenie Rodzin Katyńskich we Wrocławiu.

Zarząd Oddziału zgłosił również gotowość współpracy z Komisją ds. Ochrony Trwałych Ruin Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, kierowaną przez prof. dr hab. Mirosława Przyłęckiego.

Kontynuowany był zapoczątkowany w poprzednich latach cykl środowiskowych spotkań poświęconych tematom związanym z aktualną problematyką konserwatorską, trwającymi lub zakończonymi realizacjami oraz zastosowaniem nowych metod i technologii. Wśród przedstawionych tematów wymienić należy m.in.: rekonstrukcję kamienicy „Pod Złotym Psem” w Rynku Wrocławskim (kol. Maciej Małachowicz) czy wspomaganie komputerowe projektowania konstrukcji w obiektach zabytkowych (prof. Jeremi Sieczkowski).

W związku z wypowiedzeniem przez miasto Wrocław Regionalnemu Ośrodkowi Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego umowy najmu lokalu przy ul. Jatki 1-2 bez zapewnienia mu innej siedziby, Zarząd Oddziału podjął w porozumieniu z innymi stowarzyszeniami interwencję w tej sprawie u prezydenta Wrocławia.

1997
Działalność Stowarzyszenia w II półroczu 1997 i w 1998 roku zdominowana była przez problematykę powodzi z lipca 1997 roku oraz związaną z nią konieczność usuwania zniszczeń w obiektach i zespołach zabytkowych. Region nasz (a szczególnie ówczesne województwo wałbrzyskie i Opolszczyzna) poniósł wówczas największe wówczas straty w substancji zabytkowej. Przedstawiciele Zarządu Oddziału brali udział w spotkaniu przedstawicieli służb konserwatorskich z terenów dotkniętych powodzią z ówczesnym Generalnym Konserwatorem Zabytków, prof. Andrzejem Tomaszewskim (Sobótka, 13.08.1997 r.). Przedstawiono wówczas niezbędne działania, jakie zdaniem SKZ należało podjąć, aby zminimalizować straty w substancji zabytkowej. Członkowie SKZ włączyli się aktywnie do działań ratowniczych, pracując m.in. w zespole powołanym przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we Wrocławiu (kol. kol. Józef Adamowski, Elżbieta Grabarczyk, Lech Engel, Halina Kamińska, Mirosław Przyłęcki) jak i na terenie Kotliny Kłodzkiej (kol. kol. Jerzy Jasieńko, Olgierd Czerner, Zbigniew Matkowski, Andrzej Pawlonka). Działania te przyczyniły się do uratowania wielu obiektów zabytkowych, m.in. zabudowy Wyspy Piaskowej w Kłodzku.

Problematyce powodzi i jej skutków poświęcone były również spotkania Zarządu Oddziału oraz seminaria organizowane przez SKZ, jak m.in. „Kłodzko po powodzi – i co dalej?” 22.01.1998 r. z udziałem przedstawicieli władz samorządowych i MKiS, spotkania poświęcone metodom osuszania i ich konsekwencjom dla obiektów, czy też – zamykające półtoraroczny okres prac ratowniczych – spotkanie poświęcone stanowi zabytków Dolnego Śląska po powodzi (referowane przez kol. kol. Mirosława Przyłęckiego, Lecha Engla i Macieja Małachowicza).

1998
W tym czasie dobrze rozwijała się współpraca z innymi stowarzyszeniami działającymi w sferze ochrony i kształtowania krajobrazu kulturowego (SHS, SARP, TUP ),czego wynikiem było powołanie w 1996 roku Kolegium Prezesów Stowarzyszeń Twórczych, które stało się w owym czasie gremium widocznym i co ważniejsze – skutecznym w działaniu. Przypomnieć tu należy sprawę tzw. reformy muzeów we Wrocławiu, która przez wiele miesięcy wywoływała gwałtowne emocje i w środowisku - ówczesne władze Wrocławia zamierzały bowiem połączyć część muzeów w jeden twór administracyjny, bez liczenia się ze specyfiką zbiorów i pracy poszczególnych jednostek, co w konsekwencji mogło doprowadzić do zaprzepaszczenia ich dorobku i utraty autonomii, a w dalszej kolejności nawet do ich likwidacji. Tylko jednomyślnej i konsekwentnej postawie całego środowiska należy zawdzięczać, że ten los ominął m.in. Muzeum Architektury, którego dotychczasowy status udało się uratować. Zarząd Oddziału, podobnie jak zarządy współpracujących stowarzyszeń miał w tym sukcesie swój udział. Inną sprawą, w której współpracowaliśmy, była próba rozwiązania konfliktu wokół Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, a zwłaszcza kontrowersyjnej polityki prowadzonej wobec zasłużonego dla kultury miesięcznika „Odra”.

Stowarzyszenie uczestniczyło również w organizacji wystawy poświęconej pracom badawczym, projektowym i konserwatorskim w Kościele Pokoju w Świdnicy (wystawa otwarta 2.08.1998 r. w Muzeum Architektury i eksponowana tam przez 2 miesiące została pokazana później na Targach Konserwacji DENKMAL ’98 w Lipsku, gdzie konserwacja tego obiektu została wyróżniona złotym medalem. Należy tutaj wspomnieć szczególne zaangażowanie w sprawę wystawy kol.kol. Agnieszki Głogowiec i Ewy Korzyńskiej.

1999
Zarząd Oddziału zarekomendował kol. Macieja Małachowicza, Wiceprezesa Zarządu Oddziału, jako swego przedstawiciela w Radzie Programowej przy Muzeum Ziemi Kłodzkiej.

Zarząd Oddziału zaangażował się również w sprawę obsadzenia stanowiska Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w czasie, gdy przez kilka miesięcy po wprowadzeniu reformy terytorialnej Dolny Śląsk był jednym z 2 województw, które nie miało nominowanego WKZ, co znacząco utrudniało działania związane z ochroną środowiska kulturowego. W maju 1999 roku na stanowisko to powołany został kol. Andrzej Kubik, rekomendowany m.in. przez Oddział SKZ.

2000
Ze względu na akces do Stowarzyszenia ze strony koleżanek i kolegów z sąsiednich województw, zwłaszcza Opolszczyzny i Górnego Śląska, w których nie istniały w tym czasie struktury SKZ, rozszerzono zasięg terytorialny działalności Oddziału, zmieniając jednocześnie jego nazwę na Oddział Śląski.

Opracowano uwagi do projektów rozporządzeń MKiDN w sprawach : prowadzenia prac konserwatorskich, archeologicznych i wykopaliskowych oraz o kwalifikacjach osób uprawnionych do wykonywania tych prac, prowadzenia rejestru zabytków i centralnej ewidencji dóbr kultury. Uwagi przekazano Zarządowi Głównemu celem sformułowania ostatecznego stanowiska SKZ.

Oddział wraz z Instytutem Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, PZiTB oraz Instytutem Techniki Budowlanej w Warszawie był współorganizatorem IX Konferencji Naukowo-Technicznej „Problemy remontowe w budownictwie ogólnym i obiektach zabytkowych – REMO 2000” w dniach 7 – 9 grudnia 2000 r. w Szklarskiej Porębie.

Rekomendowana przez Zarządy Oddziałów SKZ i SHS publikacja "Hans Poelzig we Wrocławiu. Architektura i sztuka 1900-1916", red. Jerzy Ilkosz, Beate Störtkuhl, wyd. Wrocław 2000, towarzysząca wystawie poświęconej twórczości Hansa Poelziga w Muzeum Architektury we Wrocławiu otrzymała tytuł Książki roku 2000 przyznawana przez Zarząd Główny SKZ.

Kontynuowano zapoczątkowany w poprzednich latach cykl seminariów poświeconych zastosowaniu nowych technologii i materiałów w rewaloryzacji zabytków. Prelekcje prowadzili konserwatorzy dzieł sztuki, technolodzy, chemicy oraz przedstawiciele producentów (m.in. KEIM, ISPO, Baumit).

2001
W roku 2001 Oddział podjął w szerszym niż dotąd zakresie działalność wydawniczą. Pierwszą inicjatywą w tej dziedzinie była realizacja uchwały poprzedniego Zarządu z października 1999 roku tj. wydanie Księgi Jubileuszowej z okazji 75 rocznicy urodzin i 50-lecia pracy naukowej profesora Edmunda Małachowicza „Monumenta Conservanda Sunt”. Wydawnictwo to, będące zbiorem ponad 20 artykułów dotyczących historii architektury, urbanistyki oraz doktryny konserwatorskiej, towarzyszyło wystawie jubileuszowej zorganizowanej w Muzeum Architektury w marcu 2001.

Drugą publikacją wydaną w roku 2001 były „Zabytki w trwałej ruinie – ochrona, konserwacja i ekspozycja” autorstwa prof. Mirosława Przyłęckiego, przez wiele lat propagującego ideę ochrony i swoistego „ożywienia” trwałych ruin jako elementu krajobrazu kulturowego (współpraca Jerzy Jasieńko). Oba wydawnictwa powstały przy wsparciu finansowym Urzędu Generalnego Konserwatora Zabytków.

W pewnym stopniu, pomagając w pozyskaniu brakujących środków z budżetu Urzędu Miasta, oddział SKZ przyczynił się również do wydania drukiem pracy doktorskiej kol. Marzanny Jagiełło-Kołaczyk, zatytułowanej „Architektura wrocławskich établissements”.

Zarząd Oddziału zaangażował się w sprawę planowanej adaptacji budynku dawnej słodowni przy ul. Menniczej we Wrocławiu na potrzeby siedziby Regionalnego Ośrodka Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego oraz Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Dla reliktów tego cennego obiektu, przez dziesięciolecia pozostającego w ruinie, władze Wrocławia nie mogły znaleźć nowego przeznaczenia, a równocześnie były poddane silnej presji społecznej związanej z zagrożeniem, jakie niezabezpieczony obiekt stwarzał dla sąsiadującej z nim szkoły podstawowej. Znalezienie nowej funkcji było jedynym sposobem uchronienia słodowni przed wyburzeniem.

Na wniosek Zarządu Oddziału i Zarządu Głównego SKZ prestiżową nagrodę Ministra Kultury w dziedzinie Ochrony Dóbr Kultury za rok 2001 otrzymał prof. Edmund Małachowicz.

Na wniosek Zarządu Oddziału Śląskiego Zarząd Główny SKZ przyznał w roku 2001 nagrodę im. Ks. prof. Janusza S. Pasierba „Conservator Ecclesiae” ks. kardynałowi Henrykowi Gulbinowiczowi, w dowód uznania jego wybitnych zasług dla ochrony zabytków sztuki sakralnej w Archidiecezji Wrocławskiej. Uroczystość wręczenia nagrody współorganizowana przez Zarząd Oddziału odbyła się w Międzynarodowym Dniu Ochrony Zabytków, 18.04.2001 r. w Ratuszu Wrocławskim.

2002
Oddział wraz z Instytutem Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, PZiTB oraz Instytutem Techniki Budowlanej w Warszawie był współorganizatorem Jubileuszowej X Konferencji Naukowo-Technicznej „Problemy remontowe w budownictwie ogólnym i obiektach zabytkowych – REMO 2002” w dniach 5-7 grudnia 2002 r. ( Wrocław – Kliczków ) Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego był kol. Jerzy Jasieńko.

Z inicjatywy kol. kol. Jerzego Jasieńki i Mirosława Przyłęckiego, w trosce o los zabytkowych ruin w Polsce Stowarzyszenie podjęło inicjatywę stworzenia ogólnopolskiego projektu dotyczącego ich badań, konserwacji i ochrony. Założenia tego projektu za pośrednictwem urzędów konserwatorskich zostały przekazane agendom samorządowym, celem rozpropagowania tej idei i zwiększenia świadomości społecznej dotyczącej tej problematyki.

2003
Ważną inicjatywą Oddziału Śląskiego było zorganizowanie konferencji polsko – czeskiej pt. Odbudowa po powodzi, która została zaplanowana wraz z Stowarzyszeniem Solidarność Polsko-Czesko-Słowacką w kwietniu 2003 r. w Zamku Kliczków k/ Bolesławca. Podstawową przesłanką organizacji tego dwudniowego spotkania była chęć przekazania czeskim organizacjom samorządowym polskich doświadczeń w ochronie i konserwacji budowli historycznych, zniszczonych przez pamiętną powódź w 1997 roku. Idea zrodziła się bezpośrednio po ogromnej, niszczącej fali powodziowej, jaka dotknęła szczególnie północne, graniczące ze Śląskiem powiaty Czech. W konferencji uczestniczyli m.in.
Maciej Klimczak – podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury – Generalny Konserwator Zabytków,
Henryk Gołębiewski – Marszałek Województwa Dolnośląskiego,
Petr Pospichal – sekretarz Stowarzyszenia Solidarności Polsko – Czesko - Słowackiej oraz liczni przedstawiciele władz samorządowych z Czech.
Referaty na konferencji wygłosili m.in. kol. kol. Katarzyna Hawrylak - Brzezowska, Lech Engel, Józef Adamowski, Zbigniew Burski, Anna Ornatek, Barbara Nowak - Obelinda i Piotr Napierała.

Kolejnym ważnym dla Oddziału wydarzeniem roku 2003 było wręczenie Nagroda im. Ks. Janusza Pasierba Conservator Ecclesiae dwóm dolnośląskim duchownym Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, proboszczom Kościołów Pokoju w Świdnicy i w Jaworze: ks. Waldemarowi Pytlowi i ks. Romanowi Kluzowi. Trzecią osobą nagrodzoną dr Ulrich Schaaf z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, współpracujący z nimi merytorycznie przy konserwacji obu cennych obiektów, wpisanych na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 2002 r.W uroczystości, zorganizowanej w Sali Sesyjnej Rady Miasta w ratuszu wrocławskim wzięli udział liczni przedstawiciele środowiska konserwatorskiego, władz oraz biskupi wszystkich wyznań chrześcijańskich działających we Wrocławiu.

W roku 2003 Stowarzyszenie zostało zaproszone przez Prezydenta Wrocławia do udziału w pracach Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej. W dwóch kolejnych kadencjach (2003-2007 oraz 2007-2011) reprezentował je w tym gremium kol. Jacek Kościuk.

2004
Oddział wraz z Zarządem Głównym SKZ, Instytutem Budownictwa Politechniki Wrocławskiej oraz PZiTB był współorganizatorem XI Konferencji Naukowo-Technicznej „Problemy remontowe w budownictwie ogólnym i obiektach zabytkowych – REMO 2004” w grudniu 2004 r. w Zamku Kliczków k. Bolesławca. Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego był kol. Jerzy Jasieńko. Programy kolejnych Konferencji, odbywających się cyklicznie co dwa lata, w kolejnych latach w coraz większym stopniu podejmowały problematykę konserwatorską związaną z działaniami budowlanymi w obiektach zabytkowych. Wśród referujących znaleźli się m.in. kol. kol. Józef Adamowski, Jerzy Jasieńko, Jacek Kościuk, Lech Engel, Andrzej Kamiński, Jan Suwalski, Zbigniew Matkowski, Jan L. Zioberski, Piotr Napierała

Kol.kol. Jerzy Jasieńko, Piotr Napierała i Paweł Skrzywanek zostali powołani do Rady Ochrony Zabytków przy MKiDN (kadencja 2004 -2008).

Bardzo owocnie rozwijała się zapoczątkowana w poprzednich latach współpraca z innymi stowarzyszeniami, przede wszystkim z SARP-em, TUP-em oraz SHS-em. Nawiązano również ścisłą współpracę z Fundacją Kultury Ekologicznej w Jeleniej Górze oraz Związkiem Gmin Karkonoskich. Kolegium Prezesów Stowarzyszeń i Związków Twórczych stało się gremium widocznym i skutecznym w działaniu, stanowiąc poważne lobby środowiskowe. SKZ reprezentowany był w Kolegium Prezesów przez Prezesa Zarządu Oddziału kol. Piotra Napierałę.

Tematyka cyklicznych spotkań środowiskowych, w miarę możliwości organizowanych w omawianych obiektach zabytkowych obejmowała m.in.:
- Problematykę związaną z trwającym remontem i rewaloryzacją obiektu Opery Dolnośląskiej (przedstawiły ją kol. kol. Bożena Grzegorczyk i Anna Morasiewicz)
- Realizacje konserwatorskie na terenie dawnego województwa wałbrzyskiego (kol. Barbara Nowak-Obelinda)
- Problemy konserwatorskie związane z rewaloryzacją i adaptacją do nowych funkcji zabytkowych obiektów w Świdnicy (Barbara Sawicka - MKZ w Świdnicy)
- Wieloetapową konserwację Kościoła Pokoju w Świdnicy (kol. Krzysztof Dyda)
- Problematykę rekonstrukcji ratusza w Strzelinie (kol. Maciej Małachowicz)

2005
Zarząd Oddziału uczestniczył aktywnie w inicjatywie powołania parku kulturowego Kotliny Jeleniogórskiej, wspólnie z KOBiDZ, ROBiDZ oraz Związkiem Gmin Karkonoskich. W obszarze tych zainteresowań zrodziła się również idea zorganizowania konferencji w Łomnicy k/Jeleniej Góry Pt. Ochrona krajobrazu kulturowego w kontekście długotrwałego rozwoju turystyki jako wkładu do planowania regionalnego i komunalnego na przykładzie Kotliny Jeleniogórskiej. Konferencja, współorganizowana przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, KOBiDZ oraz Akademię Rolniczą we Wrocławiu, odbyła się w dniach 13-16 listopada 2005 r.

2005 r. z inicjatywy kol. Piotra Napierały została powołana Fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej, działająca na rzecz ochrony środowiska kulturowego Kotliny. Członkowie Oddziału aktywnie włączyli się w działalność merytoryczną Fundacji

Przedstawiciele Zarządu Oddziału na zaproszenie Urzędu Marszałkowskiego uczestniczyli również w pracach zespołu powołanego na rzecz powołania szlaków turystycznych na Dolnym Śląsku opartych o wartości kulturowe.

Niewątpliwie najbardziej znaczącym dla środowiska konserwatorskiego wydarzeniem było zorganizowanie przez Zarząd Główny w Warszawie w październiku 2005 r. pierwszego po wojnie Kongresu Konserwatorów Polskich. Współprzewodniczącymi sesji Kongresu byli m.in. kol. kol. Jerzy Jasieńko, Andrzej Kubik i Piotr Napierała.

2006
W dniach 20 – 21 kwietnia 2006 r. odbyły się we Wrocławiu uroczyste obchody Międzynarodowego Dnia Ochrony Zabytków. Oddział Śląski był współorganizatorem i gospodarzem tych wydarzeń. Uroczystości odbywały się m.in. w kościele pw. Św. Św. Stanisława, Wacława i Doroty we Wrocławiu oraz Sali Wielkiej wrocławskiego Ratusza. Spotkaniu towarzyszyła m.in. wystawa pod tytułem: „Dolina Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej”

Oddział wspierał również współorganizowaną przez Zarząd Główny SKZ, Politechnikę Wrocławską, PZiTB oraz Instytut Techniki Budowlanej w Warszawie, konferencję naukowo-techniczną REMO-2006 w dniach 6-8 grudnia 2006r. Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego był kol. Jerzy Jasieńko. Wśród uczestników znaleźli się m.in. kol. kol. Józef Adamowski, Jerzy Jasieńko, Jacek Kościuk, Lech J. Engel, Maciej Małachowicz, Mariusz Jackiewicz, Jan Suwalski, Zygmunt Matkowski, Stanisław Medeksza, Piotr Napierała.

2007
W Pałacu Paulinum w Jeleniej Górze zostało zorganizowane, przy współudziale Zarządu Oddziału oraz Fundacji Doliny Pałaców i Ogrodów z udziałem Związku Gmin Karkonoskich, seminarium dotyczące aktywizacji społeczności lokalnych z uwzględnieniem współpracy transgranicznej w ramach Euroregionu Nysa (16.05.2007r.) natomiast w pałacu w Bukowcu wystawa poświęcona projektowi utworzenia Parku Kulturowego Kotliny Jeleniogórskiej, przedstawiająca obiekty zabytkowe znajdujące się na obszarze przyszłego parku oraz jego zasięg (wrzesień 2007 r.) Program utworzenia parku został pozytywnie zaopiniowany kolejno przez rady gmin Mysłakowice i Podgórzyn oraz Radę Miasta Kowary. W tym samym czasie podjęta została stosowna uchwała Związku Gmin Karkonoskich o oficjalnym utworzeniu parku kulturowego. Powołanie parku kulturowego było pierwszym krokiem do uznania tego obszaru za pomnik historii.

Opracowano uwagi do projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Mysłakowice (kol. kol. Krzysztof Korzeń, Piotr Napierała, Ewa Korzyńska) w związku z możliwością poszerzenia obszaru eksploatacji powierzchniowej złóż skalenia w miejscowości Karpniki i możliwości wywozu urobku za pośrednictwem dróg publicznych, gminnych i powiatowych, przechodzących przez miejscowości Karpniki, Bukowiec, Łomnica i Wojanów, co poza oczywistym negatywnym wpływem na środowisko przyrodniczo-kulturowe terenu Rudaw Janowickich stanowiłoby zagrożenie dla znajdujących się w tych miejscowościach zespołów pałacowo-parkowych oraz spowodowałoby spadek atrakcyjności turystycznej tego terenu.

Kontynuowane były spotkania środowiskowe, poświęcone problematyce konserwatorskiej obiektów aktualnie realizowanych (m.in. „ Problematyka odbudowy i częściowej rekonstrukcji wystroju barokowej Kaplicy Hochberga przy kościele p.w. Św.Wincentego we Wrocławiu – kol. kol. Agnieszka Witkowska i Piotr Wanat, „Rewaloryzacje romantycznych parków Kotliny Jeleniogórskiej – przywracanie elementów XIX-wiecznego krajobrazu” kol. Halina Gołda-Krajewska).

Od stycznia 2007 r., dzięki inicjatywie kol. Piotra Napierały Oddział uzyskał stałą siedzibę w pomieszczeniach dawnego klasztoru franciszkanów-minorytów przy ul. Świdnickiej 31 we Wrocławiu, dzierżawionego od miejscowej parafii Św. Stanisława, Doroty i Wacława przez Fundację Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej. Głównym sponsorem działalności Oddziału zostało Przedsiębiorstwo Budowlano-Konserwatorskie CASTELLUM Sp. z o.o.

2008
Kol.kol. Jerzy Jasieńko i Piotr Napierała zostali powołani do Rady Ochrony Zabytków przy MKiDN (kadencja 2008 - 2012)

W ramach środowiskowych spotkań członków Stowarzyszenia, związanych z konserwacją obiektów zabytkowych na terenie działania Oddziału, zapraszano również referujących spoza SKZ. Spotkaniom tym towarzyszyła zawsze prezentacja obiektów i głównych zagadnień konserwatorskich, dokonywana przez uczestników. Jednym z takich tematów, we współpracy z Stowarzyszeniem Miłośników Witraży, były „ Kolekcje witrażowe we wnętrzach pałaców śląskich” które przedstawiły mgr Agnieszka Gola i dr Magda Ławicka. Wśród innych wystąpień należy wymienić m.in.:
- Synagoga Pod Białym Bocianem - problemy projektowe i konserwatorskie (Anna Kościuk)
- Hala Stulecia – działania konserwatorskie po wpisie na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO (Hana Cervinkowa, Katarzyna Hawrylak – Brzezowska, Ryszard Wójtowicz, Wojciech Laska)
- Pałac w Żmigrodzie – konserwacja trwałej ruiny i adaptacja wieży zamkowej (Jerzy Lorenc, Adam Marek)
- Hotel Monopol we Wrocławiu – konserwacja i modernizacja obiektu hotelowego (prof.Zbigniew Janowski – projektant oraz Tadeusz Likus – inwestor )
- Dawny spichlerz miejski we Wrocławiu przy ul. Menniczej – adaptacja i konserwacja
- nowe możliwości wykorzystania skanowania i modelowania 3D w projektowaniu oraz dokumentacji zabytków - Laboratorium Skanowania i Modelowania 3D (Jacek Kościuk)
- Problemy iluminacji obiektów zabytkowych i oświetleń w przestrzeni miejskiej (Anna Morasiewicz)

Z okazji dziewięćdziesięciolecia powołania Służby Ochrony Zabytków w Polsce – Konferencja współorganizowana z Zarządem Głównym SKZ – poświęcona rocznicy wydania Dekretu Rady Regencyjnej z 31 października 1918 „O opiece nad zabytkami sztuki i kultury”. Data ta uznawana jest za początek budowy służby ochrony zabytków w Polsce Konferencja odbyła się w Wojanowie k. Jeleniej Góry w dniach 26 -28 listopada 2008 r. Oddział był również współorganizatorem Walnego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego SKZ w Wojanowie w dniach 28-29.11.2008.

2009
Jednym z najważniejszych zadań roku 2009 było przygotowanie wniosku o wpis na Listę Pomników Historii - 11 romantycznych rezydencji Kotliny Jeleniogórskiej. Wspólnie z Fundacją Doliny Pałaców i Ogrodów oraz KOBiDZ przygotowano obszernie uzasadniony wniosek o wpis kilkunastu rezydencji Dolnego Śląska na listę Pomników Historii – marzec 2009 – październik 2010

Podjęto decyzję o organizacji przez Oddział konkursu Dolnośląski Laur Konserwatorski. Kierując się doświadczeniami Oddziału Lubelskiego opracowano regulamin konkursu, którego celem jest m.in.: wyłonienie wyróżniających się realizacji konserwatorskich cechujących się wysoką jakością, prawidłowością działań przy zabytku, szczególną dbałością o kompleksowe przywrócenie mu świetności i utrwalenia wartości i znaczenia; promocja dobrych wzorów realizacji prac przy zabytku, adaptacji i dbałości o właściwe jego utrzymanie i zagospodarowanie; uhonorowanie i wyróżnienie wzorowych inwestorów – gospodarzy.

Przyjęto, że w każdej edycji konkursu nagrody będą przyznawane realizacjom konserwatorskim w dwóch kategoriach - zabytek nieruchomy i zabytek ruchomy. Kapituła ma możliwość przyznania nagrody specjalnej lub wyróżnienia dla obiektów nie mieszczących się w powyższych kategoriach.

Genius Loci Kotliny Jeleniogórskiej – konferencja zorganizowana wspólnie ze Stowarzyszeniem Genius Loci w Pałacu w Staniszowie k/ Jeleniej Góry z udziałem wszystkich lokalnych stowarzyszeń i fundacji działających w regionie – czerwiec 2009 r. – XIII Konferencja Naukowo – Techniczna REMO 2009 zorganizowana wspólnie przez Zarząd Główny i Zarząd o/ Śląskiego SKZ, Politechnikę Wrocławską, Dolnośląską Izbę Budownictwa, TZiTB oraz KOBiDZ odbyła się w pałacu w Wojanowie w dniach 2-4 grudnia 2009 r. W międzynarodowej konferencji udział w wzięli wybitni znawcy tematyki naukowcy i praktycy-inżynierowie, konstruktorzy, architekci, konserwatorzy, chemicy, prezentujący badania, teorie oraz doktryny i osiągnięcia konserwatorskie. Jedna z sesji Konferencji pt „HDS 2009 - Laserowe skanowanie 3D w technologii Leica HDS”, przybliżała użytkownikom technologię skanowania HDS na polu różnych zastosowań: archeologii, architektury, konserwacji zabytków i techniki, budownictwa.

Przedstawiciele Oddziału Śląskiego działali również aktywnie w strukturach władz centralnych Stowarzyszenia: w Zarządzie Głównym – kol. Jerzy Jasieńko Prezes SKZ oraz Lech Engel i Piotr Napierała – członkowie Zarządu. Kol. kol. Lech Engel, Zygmunt Matkowski i Piotr Napierała byli zaangażowani w prace redakcyjne „Wiadomości Konserwatorskich” jako członkowie Rady Programowej, a Jerzy Jasieńko jest jej przewodniczącym. Kol. Jerzy Jasieńko był równocześnie członkiem Rady Programowej półrocznika Ochrona Zabytków. Przedstawiciele Oddziału uczestniczyli również w pracach gremiów opiniujących i doradczych, m.in. kol. Jerzy Jasieńko i Piotr Napierała w Radzie Ochrony Zabytków przy Ministrze Kultury, kol. Stanisław Medeksza i kol. Jerzy Jasieńko zostali powołani do Głównej Komisji Konserwatorskiej, kol. Jerzy Jasieńko został również przewodniczącym Rady Programowej NID.

Spośród cyklu spotkań środowiskowych najważniejszym tematem był kontrowersyjny projekt adaptacji Wieży Ciśnień na Grobli dla potrzeb Wrocławskiego Centrum Nauki, zgodnie oprotestowany przez środowisko konserwatorskie. W czasie spotkania zorganizowanego wspólnie z Dyrekcją Instytutu Historii Architektury, Sztuki i Techniki, Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, w trakcie dyskusji z udziałem projektantów i przedstawicieli władz miasta przedstawiono wartość kulturową i historyczną wieży jako kompletnego, zachowanego zabytku techniki. W przypadku realizacji przedstawionego projektu wartości tego obiektu zostałyby zniweczone przez agresywną interwencję w substancję zabytkową oraz przez usunięcie unikatowego, oryginalnego wyposażenia. Uznając siłę argumentów środowiska konserwatorskiego władze miasta ostatecznie wycofały się z realizacji tego pomysłu, mimo posiadania już gotowej dokumentacji projektowej.

Jednym z istotnych tematów była kwestia ochrony domów przysłupowych, budownictwa charakterystycznego dla terenu historycznych Górnych Łużyc. Obiekty te na terenie Polski, w odróżnieniu od tych znajdujących się po stronie niemieckiej, często ulegają rozbiórce (zjawisko to nasiliło się zwłaszcza po kilku kolejnych powodziach) a w najlepszym przypadku – drastycznym przebudowom, które niszczą ich oryginalny charakter. Oddział zorganizował objazd po ”Krainie Domów Przysłupowych”, w programie znalazły się m.in.: Zwiedzanie Zagrody Kołodzieja, stanowiącej jeden z najbardziej okazałych przykładów budownictwa przysłupowego, transferowanej w 2005 r. z likwidowanej wsi Wigancice do Zgorzelca oraz zapoznanie się ze specyfiką prac konserwatorskich w tych obiektach na przykładach trwającej rewaloryzacji domów przysłupowych w Wyszkowie k. Zgorzelca oraz w Bogatyni.

14.12.2009 r. prof. Henryk Dziurla, członek Rady Fundacji Lubiąż, Członek Honorowy SKZ oraz prof. Mieczysław Zlat, Członek Honorowy SHS, przewodniczący Rady Fundacji Lubiąż otrzymali z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego złote medale Zasłużony dla Kultury Gloria Artis . Uroczystość odbyła się w siedzibie Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu.

Zgłoszona przez Oddział Śląski publikacja „Casus Żórawiny. Kościół Trójcy Świętej w Żórawinie ok. 1600 roku” autorstwa Piotra Oszczanowskiego została nagrodzona w konkursie SKZ (edycja konkursu 2009 r.)

2010
Europejskie Dni Dziedzictwa – od kilku lat członkowie stowarzyszenia włączają się w proces prezentacji obiektów zabytkowych i procesu ich konserwacji w ramach organizowanych przez KOBiDZ oraz Urząd Marszałkowski EDD, które co roku odbywają się m.in. na Dolnym Śląsku w miesiącu wrześniu. Otwarte dni dla wielu typów zabytków co rocznie dedykowane są innej grupie obiektów np. zabytkom techniki, obiektom warowniom, obiektom zabudowy regionalnej. W roku bieżącym nosiły one hasło „Od pomysłu do przemysłu” i zostały zorganizowane w 54 miejscowościach Dolnego Śląska w dniach 11-19 września 2010.

Z okazji z 65 – lecia ochrony zabytków na Dolnym Śląsku – oddział zorganizował seminarium poświęcone polskim działaniom konserwatorskim na Dolnym Śląsku. Seminarium odbyło się w Muzeum Pana Tadeusza w kamienicy Rynek 6 we Wrocławiu. Program obejmował wystąpienia wojewódzkich i miejskich konserwatorów zabytków, którzy w minionych latach sprawowali tę funkcje we Wrocławiu ( Olgierd Czerner, Edmund Małachowicz, Mirosław Przyłęcki, Józef Cempa) oraz panel dyskusyjny o współczesnych problemach służby konserwatorskiej (Jerzy Jasieńko, Katarzyna Hawrylak – Brzezowska, Andrzej Kubik, Wojciech Kapałczyński, Barbara Nowak - Obelinda, Zdzisław Kurzeja).

W 2010 roku odbyła się również pierwsza edycja konkursu Dolnośląski Laur Konserwatorski. Nagrodzono po jednej realizacji konserwatorskiej w dwóch kategoriach - zabytek nieruchomy (odbudowa Synagogi Pod Białym Bocianem we Wrocławiu) i zabytek ruchomy ( konserwacja obrazu ołtarzowego z kościoła p.w. Św.Walentego w Lubiążu ) oraz przyznano nagrodę specjalną Gminie Wrocław za wdrożenie programu rewaloryzacji historycznych kamienic znajdujących się w jej zasobie (Program „100 kamienic”). Patronat honorowy nad konkursem objął Marszałek Dolnego Śląska. Konkursowi towarzyszyła wystawa prezentująca nominowane obiekty, która była prezentowana w kilku miastach Dolnego Śląska. Sponsorem wystawy oraz statuetek dla laureatów była firm KEIM Polska.

Nagrodę Zarządu Głównego SKZ otrzymał kol. Krzysztof Eysymontt za publikację „Architektura dworów renesansowych na Dolnym Śląsku” (edycja konkursu 2010 r.)

2011
W drugiej edycji Dolnośląskiego Lauru Konserwatorskiego w kategorii zabytków nieruchomych nagrodę otrzymał ratusz w Głogowie , natomiast w kategorii zabytków ruchomych nagrodzono Epitafium Alexandra Starszego von Egkh i jego żony Marty (1588) z kościoła garnizonowego p.w. Św. Elżbiety we Wrocławiu. Przyznano również wyróżnienie dla rewitalizacji założenia Parku Staromiejskiego we Wrocławiu. Od 2011 roku dodatkową nagrodę honorową , na wniosek Stowarzyszenia, przyznaje Prezydent miasta Wrocławia za najlepszą konserwację obiektu we Wrocławiu. W 2011 roku otrzymał ją budynek Zakładu Narodowego im. Ossolińskich - zespół kamienic staromiejskich Rynek 6/ Kiełbaśnicza 5, adaptowany do funkcji muzealnej (Muzeum Pana Tadeusza)

20.09.2011 zostało podpisane rozporządzenie Prezydenta RP o wpisaniu na listę Pomników Historii zespołów pałacowo - parkowych znajdujących się na terenie Kotliny Jeleniogórskiej.

2012
2 lutego 2012 r. w Pałacu Prezydenckim w Warszawie miało miejsce uroczyste przekazanie rozporządzenia Prezydenta RP o wpisaniu na listę Pomników Historii zespołów pałacowo -parkowych znajdujących się na terenie Kotliny Jeleniogórskiej. Odebrali je z rąk Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego kol. kol. Piotr Napierała i Wojciech Kapałczyński oraz Witold Szczudłowski, przewodniczący Związku Gmin Karkonoskich.

W kolejnej edycji Konkursu Dolnośląski Laur Konserwatorski nagrodę główną w kategorii zabytek nieruchomy otrzymał zespół barokowego opactwa pocysterskiego w Krzeszowie, natomiast w kategorii zabytek ruchomy – rekonstrukcja i konserwacja kamiennej ambony (1607) z kościoła św. Macieja we Wrocławiu, zniszczonej na skutek zawalenia się sklepienia kościoła w 1958 r. i odtworzonej z ocalonych reliktów. Nagrodą specjalną uhonorowano Miasto Nowa Ruda za kompleksowe działania rewitalizacyjne obszaru staromiejskiego ( Lokalny Program Rewitalizacji miasta Nowa Ruda ). Nagrodę Prezydenta Wrocławia przyznano w tym roku rewaloryzacji i adaptacji do funkcji Muzeum Farmacji kamienicy przy ul. Kurzy Targ 4 we Wrocławiu. Nagrodę w imieniu prezydenta tradycyjnie wręczyli: Katarzyna Hawrylak
- Brzezowska , MKZ we Wrocławiu oraz wiceprezydent Adam Grehl. Sponsorami wystawy były firmy Archikon, Baumit i Castellum, natomiast szklane statuetki proj. Tomasza Urbanowicza ponownie ufundowała firm KEIM Polska.

Kol. kol. Jerzy Jasieńko i Piotr Napierała zostali powołani do Rady Ochrony Zabytków przy MKiDN (kadencja 2012 -2016)

Kol. Jerzy Jasieńko został członkiem Rady Fundacji „Lubiąż”.

2013
W konkursie Dolnośląski Laur Konserwatorski 2013 nagrodzono po jednej realizacji konserwatorskiej w dwóch kategoriach
- zabytek nieruchomy (rewaloryzacja i modernizacja historycznego zespołu dworca kolejowego Wrocław Główny ) oraz zabytek ruchomy (manierystyczna ambona z kościoła p.w. Św. Jerzego w Dzierżoniowie). Wyróżniono również konserwację altany ogrodowej w zespole parkowo-pałacowym w Bagnie, jako przykład małej architektury, nieobecnej w szerszej świadomości społecznej, a zasługującej na ochronę. Nagrodę honorową Prezydenta Wrocławia otrzymała konserwacja nieznanego wcześniej, odnalezionego w aurze sensacji obrazu Michaela Willmanna ”Wizja św. Antoniego Padewskiego” z wrocławskiego kościoła klasztornego o.o.paulinów. Uroczystość wręczenia nagród odbyła się w Sali Sesyjnej dworca Wrocław Główny i była połączona ze zwiedzaniem obiektu, co pozwoliło obecnym m.in. na zapoznanie się z efektami prac konserwatorskich in situ. Sponsorami wystawy była fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej oraz firmy Archikon, Baumit i Castellum, natomiast szklane statuetki proj. Tomasza Urbanowicza ufundowała firm KEIM Polska.

Kol. Piotr Napierała został członkiem Rady Fundacji „Lubiąż”.

2014
W konkursie Dolnośląski Laur Konserwatorski 2014 w kategorii zabytek nieruchomy - zespół poklasztorny w Jeleniej Górze-Cieplicach, jako przykład kompleksowej rewaloryzacji i udanej adaptacji do funkcji muzealnej ), a w kategorii zabytek ruchomy - rekonstrukcję barokowego ołtarza w Kaplicy Hochberga, zniszczonego podczas działań wojennych w 1944 roku i odtworzonego z ocalałych reliktów.

Nagrodę specjalną przyznano Dolnośląskiej Izbie Architektów za odbudowę dawnego przedszkola w zespole WUWA .Wyróżniono także konserwację kolekcji witraży i oszkleń ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu, jako pierwszą w polskim muzealnictwie konserwację tak znaczącego zespołu dzieł sztuki witrażowej, będącą również znaczącym projektem badawczym, a ze względu na poziom wykonawstwa i zastosowane metody konserwatorskie przy uwzględnieniu międzynarodowych standardów CVMA (Corpus Vitrearum Medii Aevi) uznanej za wzorcową. Po raz pierwszy przyznano również nagrodę specjalną za całokształt działalności konserwatorskiej – otrzymał je konserwator dzieł sztuki Sławomir Oleszczuk, specjalista w zakresie konserwacji zabytkowych witraży i oszkleń. Nagrodę Honorową Prezydenta miasta Wrocławia za najlepszą konserwację obiektu we Wrocławiu otrzymała rewaloryzacja historycznych wnętrz Teatru Muzycznego Capitol. Konkursowi edycji 2014 towarzyszyła wystawa Dolnośląski Laur Konserwatorski, która była prezentowana w Wojewódzkim Urzędzie Ochrony Zabytków we Wrocławiu, Muzeum w Bystrzycy Kłodzkiej i Jeleniej Górze. Sponsorami wystawy była fundacja Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej oraz firmy Archikon, Baumit i Castellum, natomiast szklane statuetki dla laureatów ufundowała firm KEIM Polska.

Podczas pobytu na Dolnym Śląsku Prezydent RP Bronisław Komorowski odwiedził zespół poklasztorny w Lubiążu i zapoznał się z jego historią oraz przebiegiem prac konserwatorskich. W spotkaniu wzięli udział przedstawiciele SKZ : kol.Barbara Nowak - Obelinda, Dolnośląski Wojewódzki Konserwator Zabytków oraz kol.kol. Jerzy Jasieńko, Piotr Napierała i Paweł Skrzywanek.

2015
Najważniejszym wydarzeniem roku 2015 była bez wątpienia III Międzynarodowa Konferencja SHATIS 2015 ( International Conference on Structural Health Assessment of Timber Structures) prestiżowa, międzynarodowa konferencja poświecona szeroko rozumianej problematyce konserwacji zabytkowych konstrukcji drewnianych , w tym rozwojowi badań, analiz teoretycznych i numerycznych oraz zrównoważonych metod w ochronie konstrukcji drewnianych. Poprzednie edycje Konferencji SHATIS odbywającej się w cyklu dwuletnim , zorganizowane były w Lizbonie (2011) oraz Trydencie (2013). III Konferencja odbyła w dniach 9 – 11 września 2015 roku we Wrocławiu, w gmachu głównym Politechniki Wrocławskiej. Współorganizowana była przez Instytut Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, SKZ oraz Fundację Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej. Aktywny udział w jej organizacji wzięli m.in. kol. kol. Jerzy Jasieńko, Łukasz Bednarz, Tomasz Nowak, Katarzyna Smorek, Lech J. Engel, Piotr Napierała.

Wśród innych istotnych wydarzeń roku 2015 należy wymienić m.in. :
- Okrągły Stół w Dolinie Pałaców i Ogrodów pod hasłem „Unikalny krajobraz kulturowo - przyrodniczy – wizerunkiem Kotliny Jeleniogórskiej” współorganizowany przez SKZ, Fundację Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej oraz Prezydenta miasta Jelenia Góra.
- Europejskie Dni Dziedzictwa – tradycyjnie od kilku lat członkowie Stowarzyszenia aktywnie włączają się w proces prezentacji obiektów zabytkowych i procesu ich konserwacji w ramach organizowanych przez Narodowy Instytut Dziedzictwa oraz Urząd Marszałkowski EDD, które corocznie, we wrześniu odbywają się m.in. na Dolnym Śląsku. W roku 2015 zostały one zorganizowane w kilkudziesięciu miejscowościach Dolnego Śląska w dniach 12-13 września oraz 19-20 września 2015 pod hasłem „Utracone Dziedzictwo”.

Ze względu na niewielką ilość znaczących realizacji konserwatorskich zakończonych w roku 2014, Zarząd Oddziału podjął decyzję o nieorganizowaniu kolejnej edycji konkursu w 2015 r. i zmianie częstotliwości organizacji konkursu ( zaproponowana częstotliwość - co dwa lata).

Kontynuowane były cykliczne spotkania środowiskowe połączone z merytorycznymi dyskusjami tematycznymi. Spotkaniom tym towarzyszyła zawsze szczegółowa prezentacja obiektów i głównych zagadnień konserwatorskich, dokonywana przez uczestników procesu konserwatorskiego: projektantów, wykonawców, ekspertów. Spotkania odbywały się przez całą kadencję i często do udziału w nich zapraszano również gości spoza środowiska członków SKZ. Tematami wystąpień były m.in.: Badania prowadzone przez polską misję archeologiczną w Peru, które przedstawił kol. Jacek Kościuk,

Teatr Muzyczny Capitol we Wrocławiu - rewaloryzacja historycznej części obiektu, ze szczególnym uwzględnieniem zachowanych wnętrz dawnego kinoteatru (z lat 1928-29) przedstawiła autorka projektu wnętrz, kol. Anna Morasiewicz. Obiekt ten został wyróżniony licznymi nagrodami środowiskowymi, w tym Nagrodą Honorową Prezydenta Wrocławia w konkursie „Dolnośląski Laur Konserwatorski 2014” za najlepszą rewaloryzację obiektu zabytkowego we Wrocławiu, zrealizowaną do końca 2013 r. Konserwacja zabytków na Dolnym Śląsku w czasach III Rzeszy – zarys problematyki, którą przedstawił dr Grzegorz Grajewski (NID).

Od 2014 roku w trakcie części spotkań środowiskowych Oddział korzysta z życzliwej gościnności Dolnośląskiej Okręgowej Izby Architektów, która nieodpłatnie udostępnia salę wraz z wyposażeniem audiowizualnym.

2016
Podstawową formą działania Oddziału pozostały w dalszym ciągu cykliczne spotkania środowiskowe połączone z merytorycznymi dyskusjami tematycznymi, w tym m.in.:
- Osiągnięcia konserwatorskie, możliwości badawcze i wykonawcze Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu dla konserwacji zabytków ruchomych i konserwacji ceramicznych elewacji, działalność Katedry Konserwacji i Restauracji Ceramiki i Szkła ASP omówili kol. Kol.Katarzyna Wantuch –Jarkiewicz, Artur Jarkiewicz i Henryk Stoksik,
- problematykę rewaloryzacji budynku E-5 Politechniki Wrocławskiej przy ul. Rozbrat 7 (tzw. „Tołpówka”) przedstawiła dr inż. arch. Agnieszka Gryglewska, koordynatorka prac,
- prezentację Laboratorium Technologiczno-Konserwatorskiego Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej przygotowała dr inż. arch. Teresa Dziedzic – kierownik laboratorium
- tematykę konserwacji zabytkowych oszkleń i realizacji nowych elementów szklanych we wnętrzach zabytkowych przybliżył konserwator dzieł sztuki Sławomir Oleszczuk, laureat Nagrody Dolnośląski Laur Konserwatorski za całokształt działalności. Na podstawie prezentacji slajdów i przykładów in situ wskazał na problemy konserwacji obiektów wykonywanych technikami mieszanymi.
- problematykę rewaloryzacji pomieszczeń małej synagogi i łaźni rytualnej (mykwy) we Wrocławiu przedstawiła kol. Anna Kościuk.
Kol. kol. Jerzy Jasieńko, Piotr Napierała i Wojciech Kapałczyński zostali powołani do Rady Ochrony Zabytków przy MKiDN (kadencja 2016 -2020)

Kol. Paweł Skrzywanek został członkiem Rady Fundacji „Lubiąż”.

2017
Prof. Jerzy Jasieńko, długoletni prezes Zarządu Oddziału oraz Zarządu Głównego został przewodniczącym Głównej Komisji Konserwatorskiej działającej przy Generalnym Konserwatorze Zabytków (kadencja 2017-2021)

W ramach kontynuacji cyklu spotkań środowiskowych Oddziału omawiane były zarówno tematy bieżące dotyczące polityki ochrony zabytków (m.in. założenia „Programu Opieki nad Zabytkami we Wrocławiu na lata 2018-2021” przedstawiła kol. Agata Chmielowska, Miejski Konserwator Zabytków we Wrocławiu, natomiast „Wymogi kwalifikacyjne osób funkcyjnych w procesie konserwacji, restauracji i remontu zabytku „ tj. wykonawcy prac konserwatorskich i restauratorskich , kierownicy budowy, inspektorzy nadzoru inwestorskiego, wykonawcy badań konserwatorskich i architektonicznych - przedstawiła kol. Barbara Nowak - Obelinda) jak i aktualne tematy monograficzne dotyczące problematyki realizowanych prac rewaloryzacyjnych i badawczych (m.in. problemy konserwatorskie związane z modernizacją obiektu pochodzącego z połowy XX w., wpisanego do rejestru zabytków na przykładzie H14 PWr (dawny budynek AZS - przystań nad Odrą) przy Wybrzeżu Wyspiańskiego 40 – omówiła kol. Anna Kościuk ).

Na wniosek koleżanek i kolegów ubiegających się o uprawnienia rzeczoznawców MKiDN wydano opinie i rekomendacje.

2018
Zmiany w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami następujące z dniem 1 stycznia 2018 r. przedstawiła członkom Oddziału kol. Barbara Nowak-Obelinda, prezentację dotyczącą zmian przekazano również członkom Stowarzyszenia w wersji elektronicznej.

W marcu 2018 Oddział Śląski SKZ był współorganizatorem (wraz z Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków we Wrocławiu oraz Oddziałem Terenowy Narodowego Instytut Dziedzictwa we Wrocławiu) seminarium poświęconemu tematowi ochrony, konserwacji, zagospodarowania i zarządzania historycznymi ruinami na Dolnym Śląsku. Dyskusja o sposobach zachowania trwałej ruiny, dopuszczalnym zakresie interwencji, koncepcjach odbudowy lub adaptacji do nowych funkcji, była, jest i będzie jednym z ważnych problemów praktyki konserwatorskiej. Na seminarium zostały zaproszone osoby, które zajmują się w ostatnich latach badaniami, pracami projektowymi oraz zarządzaniem kilku z kilkudziesięciu historycznych ruin znajdujących się Dolnym i Górnym Śląsku (zamki Świny, Bolków, Lenno, Rogowiec, Wierzbna,Cisy, zamek Chudów, zamek Grodno w Zagórzu Śl.). Przedstawiły one swoje dokonania i problemy związane z realizacją prac zabezpieczających i renowacyjnych oraz z zarządzaniem i użytkowaniem historycznych ruin. Seminarium zbiegło się tematycznie z ogólnopolską konferencją organizowaną przez Polski Komitet Narodowy ICOMOS, Politechnikę Lubelską oraz Komitet Urbanistyki i Architektury.

10 października 2018, po dłuższej przerwie w organizacji konkursu, wręczono nagrody w kolejnej edycji konkursu Dolnośląski Laur Konserwatorski. Spośród obiektów, w których prace konserwatorskie zakończono w latach 2014-2017 komisja konkursowa przyznała Dolnośląski Laur Konserwatorski 2017 w kategorii zabytek nieruchomy Zespołowi budynków dawnej Kopalni Węgla Kamiennego „Julia” w Wałbrzychu, jako przykładowi kompleksowej rewaloryzacji zabytkowego założenia poindustrialnego wraz z przywróceniem mu wartości technicznej, jak również modelowej adaptacji na cele kulturalne ( Park Wielokulturowy Stara Kopalnia Centrum Nauki i Sztuki).

W kategorii zabytek ruchomy nagrodzono konserwację barokowego sarkofagu Hedwig Elizabeth von Arnim z bazyliki p.w. św. Bartłomieja Apostoła i św. Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy. Nagrodę Specjalną Komisja przyznała dawnemu Pałacowi Ballestremów we Wrocławiu, ul. Pawła Włodkowica 4 , jako przykładowi rewitalizacji i udanej adaptacji dawnej rezydencji miejskiej do współczesnej funkcji usługowo-biurowej, z zachowaniem oryginalnych elementów wystroju. Wyróżniono również rewaloryzację wnętrza gotyckiego kościoła rektoralnego p.w. Św. Macieja we Wrocławiu jako modelowy przykład długofalowego i konsekwentnego działania konserwatorskiego. Sponsorem statuetek dla laureatów tradycyjnie była firma KEIM Polska.

Należy wspomnieć, że przedstawiciele Oddziału Śląskiego działali również aktywnie w strukturach władz centralnych Stowarzyszenia : w Zarządzie Głównym kol. Piotr Napierała, Wiceprezes Zarządu Głównego, w Komisji Kwalifikacyjnej kol. Lech J. Engel jako jej Przewodniczący oraz kol. Wojciech Kapałczyński jako członek komisji. Kol. kol. Tomasz Nowak i Łukasz Bednarz byli zaangażowani w prace redakcyjne „Wiadomości Konserwatorskich” jako redaktorzy tematyczni, a kol. Jerzy Jasieńko jako przewodniczący Rady Programowej „WK”.

2019
Z inicjatywy kol. Krzysztofa Ałykowa Oddział podjął inicjatywę cyklu szkoleń z zakresu związanych z problematyką prowadzenia procesu inwestycyjnego w obiektach zabytkowych oraz związków tego procesu z przepisami prawa Unii Europejskiej ora prawem autorskim. Pierwsze z tych szkoleń poprowadził dr Marek Zalisko, radca prawny, uznany specjalista w zakresie obsługi prawnej inwestycji.

Kontynuowano również tradycję spotkań środowiskowych w obiektach zabytkowych, spośród których należy wymienić m.in.
- Aspekty konserwatorskie zespołu barokowych obiektów w Jeleniej Górze-Cieplicach (kościół ewangelicki Zbawiciela, kościół rzymskokatolicki p.w. Jana Chrzciciela, klasztor pocysterski – siedziba Muzeum Przyrodniczego (przedstawili kol. kol. Krzysztof Ałykow i Wojciech Kapałczyński oraz ks. Sebastian Kozieł, proboszcz parafii Zbawiciela).
- Zabytkowe obiekty MPWiK we Wrocławiu (kompleks pompowni Świątniki, zespół obiektów postindustrialnych Na Grobli)

W lipcu 2019 na południowej elewacji archikatedry wrocławskiej została odsłonięta tablica pamiątkowa ku czci Edmunda Małachowicza, pierwszego Prezesa Oddziału SKZ we Wrocławiu, wybitnego nauczyciela akademickiego, konserwatora i badacza zabytków architektury. Inicjatorem i głównym organizatorem działań upamiętniających Edmunda Małachowicza jest prof. Olgierd Czerner, były wiceprezydent Międzynarodowego Komitetu ICOMOS, wieloletni dawny dyrektor Muzeum Architektury we Wrocławiu i profesor Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej, członek Honorowy SKZ.

We wrześniu 2019 przy udziale przedstawicieli Fundacji Doliny Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej oraz Oddziału SKZ dokonano otwarcia ośrodka kulturalno-edukacyjnego w zespole dawnego folwarku w Bukowcu k. Jeleniej Góry, położonym w romantycznym założeniu parkowym. Nadano mu imię Piotra Napierały, inicjatora rewaloryzacji tego zespołu, prezesa Fundacji i długoletniego prezesa Zarządu Oddziału Śląskiego SKZ, zmarłego 6 lipca 2019.

W dniach 4-6 września 2019 w Lubaniu oraz na Zamku Czocha (Polska) odbyła się pierwsza międzynarodowa konferencja z Cyklu European Culture Commonwealth, której współorganizatorem był Oddział śląski SKZ. Tematem wiodącym tegorocznej edycji były „Kościoły graniczne i ucieczkowe”.
Konferencja EuCuComm 2019 miała na celu umożliwienie zrozumienia wzajemnych relacji pomiędzy wydarzeniami historyczno-społecznymi oraz będącą ich odbiciem sztuką, w tym architekturą, poprzez przedstawienie różnych punktów widzenia na procesy kształtujące współczesne wyobrażenie o szeroko pojętym dziedzictwie kulturowym Europy. Doskonałym przykładem przenikania się i uzupełniania wzajemnych relacji i wpływów na skalę europejską jest teren historycznego pogranicza Śląsko - Saksońsko - Czeskiego, w znaczącej mierze pokrywającego się z dzisiejszym układem granic Polsko-Czesko-Niemieckich, oraz rozgrywające się na nim wydarzenia i ich odzwierciedlenie w sztuce. Wydarzenia religijne i społeczno-polityczne były nie tylko tłem trendów w architekturze i sztuce, ale często je inspirowały lub wpływały na kierunek, w którym ewoluowały. Sztuka, w tym architektura, rozumiana jako środek przekazu idei wpływając na sposób ich zrozumienia, często inspirowała zmiany w sposobie ich odbioru, stając się niemym świadkiem całej ich złożoności. Dla prawidłowego pojmowania sztuki należy zrozumieć kontekst historyczny właściwy dla chwili jej powstania. Wyjątkowość zabytków architektury polega na utrwalaniu w jednym dziele idei ludzi, którzy na przestrzeni stuleci odciskali na nich swe piętno.
Kościoły graniczne i ucieczkowe, historia ich powstania i przekształceń są znakomitym przykładem wzajemnego sprzężenia relacji czynników materialnych i niematerialnych, mających wpływ na różny ich odbiór przez im współczesnych oraz dzisiejszych mieszkańców terenów pogranicza i Górnych Łużyc. Dlatego też istotą EuCuComm 2019 było przedstawienie zagadnień dotyczących tematu wiodącego konferencji w możliwie szerokim spektrum, bez zawężania się jedynie do aspektów technicznych czy historycznych.

Język konferencji: Polski, Angielski, Niemiecki (tłumaczenie symultaniczne)
Język publikacji: Angielski
Zagadnienia poruszone podczas EuCuComm 2019
- Tło teologiczne i historyczne
- Dziedzictwo architektoniczne i aspekty historyczne
- Aspekty społeczne, kulturalne, religijne i ekonomiczne
- Nauka oparta na przeszłości
- Wartościowanie budynków zabytkowych
- Zarządzanie dziedzictwem kulturowym
- Dziedzictwo kulturowe a turystyka
- Pomiary i monitoring uszkodzeń konstrukcji zabytkowych
- Problemy konserwatorskie
- Zabytkowe konstrukcje ceglane
- Zabytkowe konstrukcje drewniane
- Nowe materiały i technologie w ochronie zabytków
- Symulacje i modelowanie
- Zasady ochrony zabytków
- Wytyczne i przepisy dotyczące ochrony dziedzictwa kulturowego
- Dostosowanie obiektów zabytkowych do wymagań współczesnych
- Architektura lokalna

Komitet Naukowy EuCuComm 2019
Jasieńko J., Prof. Politechnika Wrocławska (Polska)
Pytel W., Biskup Diecezja Wrocławska Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce (Polska)
Kosakowski E., Prof. Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie (Polska)
Schabe P., Ph.D Deutsch-Polnische Stiftung Kulturpflege und Denkmalschutz (Niemcy)
Oszczanowski P., Ph.D Muzeum Narodowe we Wrocławiu (Polska)
Schaaf U., Ph.D Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu (Polska)
Bednarz Ł., Ph.D Politechnika Wrocławska (Polska)
Dannenberg L.-A., Ph.D Zentrum für Kultur/Geschichte (Niemcy)
Donath M., Ph.D Zentrum für Kultur/Geschichte (Niemcy)
Napiórkowska-Ałykow M., Ph.D Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków (Polska)
Ałykow K. Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków (Polska)
Królewicz C. Parafia Ewangelicko-Augsburska w Lubaniu (Polska)

Po recenzji Komitet Naukowy EuCuComm 2019 dopuścił do dalszego procedowania ok. 40% nadesłanych tekstów.

KOMITET ORGANIZACYJNY
Królewicz C. Parafia Ewangelicko-Augsburska w Lubaniu (Polska)
Ałykow K. Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków (Polska)
Napiórkowska-Ałykow M. Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków (Polska)
Stępień B. Parafia Ewangelicko-Augsburska w Lubaniu (Polska)
Kapałczyński W. Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków (Polska)

Podczas trwania EuCuComm 2019 zostały wygłoszone wykłady oraz prezentacje do publikacji, m.in..
- Waldemar Pytel „There he built an altar for the Lord" - searching for the reasons for creating border and escape churches” („Tam zbudował Panu ołtarz – poszukiwanie przyczyn powstawania kościołów granicznych i ucieczkowych”)
- Margrit Kempgen „Grenz- und Zufluchtskirchen in der Oberlausitz für die Ev. Niederschlesier” („Kościoły graniczne i ucieczkowe na Górnych Łużycach dla Ewangelików z Dolnego Śląska”)
- Łukasz Tekiela, dr „Border churches in Unięcice and Wolimierz” (“Kościoły graniczne w Unięcicach i Wolimierzu”)
- Ulrich Schaaf, dr inż „Architecture of skeleton construction and construction technique at the beginning of 18th century on the example of the expansion of the church in Rościsławice” („Architektura szkieletowa i technika budowlana na początku XVIII wieku na przykładzie rozbudowy kościoła w Rościsławicach”)
- Edward Kosakowski, Prof „Problems using EU funds - the contractor's perspective” („Problemy z wykorzystaniem funduszy unijnych - perspektywa wykonawcy”)
- Marek Zalisko, dr mec. „Responsibility of the construction manager and supervision inspector towards the contracting authority in construction works carried out on the historic site” („Odpowiedzialność kierownika budowy i inspektora nadzoru w stosunku do zamawiającego za prace budowlane prowadzone na terenie zabytkowym”)
- Andrzej Holeczko-Kiehl, „Zion – New Jerusalem, or Evangelical-Augsburg Churches in Silesia of the Baroque Period: Świdnica, Cieszyn, Jelenia Góra, Pokój, Biała” („Syjon – Nowe Jeruzalem, czyli kościoły ewangelicko-augsburskie na Śląsku doby baroku: Świdnica, Cieszyn, Jelenia Góra, Pokój, Biała”)
- Łukasz Bednarz, dr inż. „Examination and monitoring of structure condition of baroque carpenter construction on example Lutheran church in Żeliszów, Poland” („Badanie i monitorowanie stanu ciesielskiej konstrukcji barokowej na przykładzie kościoła luterańskiego w Żeliszowie”)
- Magdalena Napiórkowska-Ałykow, dr inż. „Deflections of vaults as a long term cause of changing of roof construction on example of Lutheran Border Church in Leśna, Poland” (“Przemieszczenia sklepień jako skutek długofalowej zmiany konstrukcji dachu na przykładzie luterańskiego kościoła granicznego w Leśnej”)
- Maciej Małachowicz, dr inż. arch. „The building complex around the church of peace” („Zabudowa zespołu Kościoła Pokoju w Świdnicy”)
- Mariusz Czuba „Wooden Orthodox Churches of the Carpathian Region in Poland and Ukraine, UNESCO World Heritage” („Drewniane kościoły prawosławne w regionie karpackim w Polsce i na Ukrainie, Światowe Dziedzictwo UNESCO”)

Publikacja zaprezentowanych wystąpień będzie dostępna w formie monografii po zakończeniu prac edytorskich.

Podróż studyjna
Konferencję uzupełniła podróż studyjna, podczas której uczestnicy mogli poznać historię kościołów granicznych i ucieczkowych w miejscowościach: Lubań, Leśna, Kościelniki, Wieża, Złotniki Lubańskie i Biedrzychowice.